Dixmude ‘t Blote

Aanrader : dagtrip met veel stopmogelijkheden !!  ,, Nieuwe route 2022”

Er is geen weg naar geluk, het geluk zit niet in de bestemming ,maar geluk is de weg met de geur van de bloemen onderweg!!!  Geniet vanaf nu met “ volle teugen”  van het mooie vlakke ( ’t blote ) polderlandschap. We vertrekken  via het Sint-Katharina Kapellepad  en de Oude Aa-vaart richting Zoutenaaie. Behendig nemen we de hindernissen, brugje over, brugje onder.  Zoutenaaie,  een klein dorpje zonder dorpskern en met het kleinste aantal  inwoners van België. Vrolijk en vol jolijt scooteren we verder naar Lampernisse, het stilste dorp van de Westhoek, gelegen tussen de uitgestrekte beschermde  komgronden en prachtige historische poldergraslanden met grazende koeien. De weidsheid en het uitgebreide netwerk van sloten en grachten is een verademing voor de mens. Het krioelt hier dan ook van zeldzame vogels en de talrijke slootjes vormen dan weer de ideale biotoop voor tal van water- en oeverplanten.  Hoor de stilte, zie de charme. De rust wordt hoogstens onderbroken door een tuffende tractor. Onder de indruk van het open en authentieke landschap, scooteren we met een heerlijk , gelukzalig  gevoel  verder op de Oude Zeedijk ( den ouden zeedic ) naar  Oudekapelle.

Vrij, Vrolijk en gerelaxt flaneren we , weg van de platgereden paden, naar Fort de Knocke, de Knokkebrug, een ophaalbrug ter hoogte van de monding van het Ieperleekanaal in de IJzer. De “dorstigen “ laven? Het kan, in de “Herberg De Knocke”. Na dit werk van barmhartigheid volgen we de Ieperlee tot aan de Driegrachtenbrug. Hier ligt De BOOT. In de zomer is de bar open en kan je het huisbier proeven. We vervolgen onze weg en rijden nu door het natuurgebied “ de IJzerbroeken”.  Dit zijn overstroombare gras en weilanden langs de IJzer. Bij hevige regenval treedt de rivier buiten zijn oevers, nog steeds overstromen de broeken in de winter en zetten regelmatig  hectaren blank. Op de laagste zone van de IJzebroeken ligt het natuurgebied “ De Blankaart”. Het natuurgebied is een belangrijke pleisterplaats voor trekkende watervogels en allerhande soorten overwinterende eenden en ganzen. Ook de afwezigheid van bebouwing in de broeken zelf heeft deze open ruimte een extra dimensie. Zo komen we aan bij het Madeliefje ( een oude omwalde hoeve, gelegen op een heuvel met nog en deel van de oude wal en gracht ) bij het spaarbekken de Blankaart.  Hier kunt u even verpozen en op de binnenkoer in alle rust genieten van een uitgebreide kaart vol lekkers. En daarna en avant !!!  We laten het waterproductie centrum de Blankaart  achter ons en rijden idyllisch verder. Zo bereiken we de kam van Esen, een merkelijk hoger , zwak golvend gebied met een schitterend panorama. Bij de Kruishoeve “ Koffie & Meer “ kun je trouwens genieten van een uitgebreide koffie – en theekaart.  En vlotjes scooteren we verder. Zo komen we aan bij het Praetbos. Aan de rand van het Praetbos  bevindt zich de Duitse militaire begraafplaats van Vladslo. Achteraan op de begraafplaats vindt je  “ het treurende ouderpaar “ , ontworpen door Kathe Kollwitz voor haar gesneuvelde zoon Peter. Misschien een bezoekje waard. En nu “buzze “ geven naar het Kakelend Kippenmuseum, een alternatieve kinderboerderij. Wederom koffie , huisbereide pannenkoeken en zelfgemaakt ijs van verse melk of proef van hun bio kaasjes gemaakt van hun Jersey melk. En scooteren maar!!!!!  We rijden via de Tervaete brug de IJzer over en misschien is het boetiek cafe’tje  het zoetebekje open. Het cafeetje met!!! een hoek af!!!! Hier heel veel lekkere speciale bieren. Zeker de moeite waard.   We volgen de kronkels van de IJzer en via het natuurreservaat “ De viconia Kleiputten” scooteren we het pittoreske polder dorpje Stuivekenskerke binnen. Cafe  “in De vicogne”  authenticiteit ten top, pure nostalgie in Stuuvetjes. Nog een West-Vlaams streekbiertje vooraleer het peerdt zien stal riekt ?